|  | |
|
|
|
|
Het angkotan-station van Batu (Oost-Java). Angkotans zijn busjes die het openbaar vervoer in en tussen naburige steden verzorgen. Meestal Suzuki of Mitsubishi-busjes. Elke plaats heeft z'n eigen kleur angkotan.
Ze worden soms Bemo genoemd, maar eigenlijk is dat de naam voor gemotoriseerde betjaks (be-mo) |
|
|
|
|
|
|
|
|
Angkotan Situbondo (Oost-Java) |
|
|
|
|
|
|
|
|
Angkotan op de Ijen boulevard in Malang (Oost-Java). |
|
|
|
|
|
|
|
|
Vrachtauto's die klaar staan om suikerriet te vervoeren. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Zo kan je suikerriet ook vervoeren. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Zo vervoer je vier karbouwen op een kleine vrachtwagen. Drie staan in de lengte, de vierde er dwars achter. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Enkele foto's van de dokar of dogkar, een nog vaak gebruikt vervoermiddel.
De belletjes aan zijn tuig rinkelen bij elke stap van het paardje. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Becaks (fietstaxi's) wachten in de hoofdstraat van Magelang op hun menselijke vrachtjes. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Dit is een grobak, een vrachtkar voortgetrokken door karbouwen. Vroeger had de grobak houten wielen die de altijd hoorde knarsen. Nu zitten er keurige rubber banden onder.
De grobak zie je nog maar weinig. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Karbouwen voor een grobak. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Het is ongelooflijk wat er op een fiets of brommer vervoerd kan worden. Zie hier en op de volgende foto's een aantal mogelijkheden. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Elke jongeman spaart voor een brommer of motor. Het is de snelste manier om je eigen Marion Bloem te vinden. Op de oudere brommers zie je waar dat toe geleid heeft: enkele kinderen rijden mee, ingeklemd tussen de vader en moeder. Als kinderbeperking succes heeft in Indonesie komt dat omdat je niet meer dan drie kinderen en twee volwassenen op een brommer kwijt kan. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De wegen op Java zijn redelijk, maar soms wat minder. Hier een brug in reparatie. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Op een druk kruispunt in de stad probeert een gitarist wat te verdienen. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Met en zonder hoofddoek loopt samen op. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Schoolkinderen in het verplichte uniform (dat voorkomt dat men elkaar de loef af gaat steken met dure merkkleding). |
|
|
|
|
|
|
|
|
Broodmagere kampong kip. Soms is scharrelen óók geen leuk leven voor een kip. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Langs de kant van de weg ligt op tikars van alles te drogen: rijst, mais, zoute visjes, kroepoek.
De passerende auto's geven er met hun dampen het goede aroma aan. |
|
|
|
|
|
|
|
|
De jonge rijstplantjes (bibit) worden in kaarsrechte rijtjes in de natte grond gezet. |
|
|
|
|
|
|
|
|
In alle hotels vind je de Kiblat, de pijl die de richting naar Mekka aangeeft waarheen moslims bij het gebed moeten buigen.Deze kiblat vond ik in de la van een wel zeer verplaatsbaar hotelkamer-bureautje. |
|
|
|
|
|
|
|
|
De Knalpot is kennelijk het meest kwetsbare deel van een auto. Overal langs de weg zie je bengkels (werkplaatsen) met dit opschrift. Hier staat het verticaal op het rode vlak. Eén keer zag ik zelfs "Mega-knalpot" op het uithangbord staan.
Daar zit een gedachtefout in. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Op veel huizen en toegangspoortjes van kampongs of desa's staat de datum 17 augustus 1945 geschilderd.
Men is hier trots op de bevrijding en het uitroepen van de onafhankelijkheid. Op dit poortje staat de datum links onderaan. Rechts onderaan zou elk jaar dezelfde datum met het getal van het lopende jaar geschilderd moeten worden, maar daar is al enkele jaren niets van gekomen. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Soms kom je langs heroische beelden die laten zien hoe de Indonesische vrijheidsstrijders de kolonialisten het land uit joegen. Maar de hedendaagse blanke toerist is gelukkig van harte welkom. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
