|  | |
|
|
|
|
Beelden uit het Harau reservaat. Een kilometers brede canyon met hoge gladde rotswanden aan beide zijden en daartussen een strook vlak land waarop vlijtig landbouw bedreven wordt. Het ziet er idyllisch uit. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Pandai Sikat. In dit dorp worden songkets gemaakt, doeken die met gouddraad geweven zijn. Achter de winkel vindt de produktie plaats. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Het paleis Pagaruyung te Batusangkar. Ik moet een heel eind achteruit lopen om het gebouw op de gevoelige plaat te krijgen en sta uiteindelijk onder de grote waringin die het terrein bewaakt. Twee tuiniers doen onder de boom hun middagslaapje terwijl ik zo zacht mogelijk mijn toeristische plicht vervul. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De leefvertrekken van de sultan en zijn familie zijn met veelkleurige gordijnen en doeken afgeschermd. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Een korte afstand voorbij Pagaruyung is een tweede paleis te zien. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Even verderop ligt aan de weg een kleine begraafplaats. Hier liggen leden van de sultansfamilie in heel eenvoudige graven, bemoederd door een oude waringin. |
|
|
|
|
|
|
|
|
De graven zijn alleen gemarkeerd door lage muurtjes van gladde stenen.
Een monument van stilte en eeuwige rust die diepe indruk op me maakt. |
|
|
|
|
|
|
|
|
De Masakan Padang van het restaurant Pondok Flora. Een lust voor het oog, een feest voor de tong. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Stickers op de vitrine van Pondok Flora. "Waar zouden we zijn zonder de trein?" staat op de NS-sticker (midden boven). Hier kennelijk. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Landschap in de buurt van Kota Gadang, het zilversmeden-dorp.
Sawahs met grote cumuluswolken erboven, die het tafereel iets Hollands geven. |
|
|
|
|
|
|
|
|
De vrouw van de zilversmid geeft geen krimp bij het tawarren. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Prachtige landschappen op de weg van Bukittinggi naar het meer van Maninjau. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
